Can Kozanoğlu "Bu maçı alıcaz!!" adlı kitabında Gençler Deplase Olunuz diye öğütte bulunurken taraftarlık müessesinden bihaber birisi olarak söylemiyordu tabi ki bunu. Bilakis taraftarlık olgusunu içselleştirmiş, bir insanı taraf olmaya yönelten dürtüleri yaşamış birisi olarak söylüyordu.

Bize göre taraftarlığın en makul hali yolda olanı, deplasman yolculuğuna çıkmış halidir. Biz kendimizi en çok deplasmanda seviyoruz, en çok deplasmanda taraftar olduğumuzu hissediyoruz. O zaman kendimiz oluyoruz. Yeri geldiğinde azınlık olmanın dayanılmaz çekiciliğini yaşıyoruz. Ses tellerimizin "İstanbul İstanbul" diye bağırırken yırtılacağı hissine bayılıyoruz. Pankart asmaya izin vermeyen polisi ikna etme çabalarındayken ta İstanbul’dan geldik demenin hazzını, bunun bize kattığı ayrıcalığı seviyoruz.

Deplasman bir sevdanın peşinde hiç sonu gelmeyecek bir yol gibi, bizi peşinden sürüklüyor. Yollar akıyor, biz de sevdamızın peşinden … Her biten deplasman yolculuğu yenisine gebe kalarak…